Even een update

Het is veel te lang gelden dat ik iets gepost heb op mijn blog. Ik kreeg al op mijn kop van manlief toen hij zag dat mijn laatste post van 31 december was. Dus hier komt het:

De training voor de halve marathon liep keurig volgens schema. Ondanks de onderbreking door mijn gebroken elleboog kon ik de training snel weer oppakken en had ik mij opgegeven voor de Groenhovenloop op 5 februari. De lange duurlopen gingen heerlijk. Het voelde fantastisch om 18 kilometer te kunnen lopen. Je krijgt daar echt een enorme kick van. Maar toen kwam de kou en 2 dagen voor de halve marathon ging het sneeuwen. Hierdoor besloot de organisatie van de loop om de halve marathon af te lasten. Ik baalde enorm, maar was stiekem ook wel opgelucht want ik zag er wel tegen op om 21 kilometer te lopen bij -5. Maar ja, wel zonde van al het trainen, dus ging ik op zoek naar een alternatief. En dat werd de CPC (city pier city loop in Den Haag).
Op 11 maart is het zover. Dan hoop ik mijn eerste halve marathon te lopen. Ik heb er veel zin in, maar begin al wel een beetje zenuwachtig te worden. Ik weet dat ik genoeg getraind heb en het zal er wel een beetje bij horen, dat je aan jezelf gaat twijfelen.
Afgelopen zondag heb ik mijn laatste lange duurloop gehad van 18 km. Nu is de tapering begonnen en zijn de km aardig teruggeschroefd. Nog 9 dagen geduld en dan hoop ik een enorm gave dag te hebben.

Vol goede moed het nieuwe jaar in!

Het is alweer 3 weken geleden dat ik mijn elleboog brak.Anderhalve week geleden is het drukverband eraf gegaan en mocht ik weer langzaam aan gaan oefenen. De eerste dagen viel dit vet tegen, maar toen ineens ging het hard. Van de week durfde ik het voor het eerst aan om weer een stukje te gaan hard lopen. Het werd een rondje van 8,6 km. en het was zo lekker! En het gekke was dat ik na het lopen wel even een iets dikkere arm/ hand had, maar dat was snel weer weg en toen was de stijfheid in mijn arm waar ik al die dagen al last van had ook een stuk minder. Ik kan nog steeds mijn arm niet volledig strekken en af en toe maak ik ineens een hele verkeerde beweging die veel pijn doet, maar ik kan alweer aardig normaal functioneren (qua arm dan, over de rest van mijn functioneren laat ik me niet uit). Het idee van de halve marathon op 5 februari laat me nog niet helemaal los. Ik ben van plan om aanstaande maandag een testloop van 15 kilometer te maken en als dit goed gaat, dan ga ik er nog hard aan werken om mijn eerste halve te lopen! Het zal heus geen toptijd worden, maar voor mij is het doel om een halve marathon uit te lopen, tijd is van ondergeschikt belang! Dus vol goede moed het nieuwe jaar in en hopelijk wordt het een fantastisch en sportief nieuw jaar (zonder blessures en breuken)

Een flinke kink (zeg maar breuk) in de kabel

Afgelopen vrijdag ging ik voor mijn trainingsrondje van 8 km lekker tempo lopen. Ik had er zin in en het ging lekker (ik werd nog bemoedigend toe getoeterd door een vrachtwagenchauffeur), totdat ik met mijn rechtervoet even 1 stap van de weg deed en in de blubber en het gras kwam.Wat er toen precies gebeurde weet ik niet, maar ik viel. Ik lag languit op het asfalt. Ik had mijn val gebroken door op mijn linker hand te landen en de muis van mijn hand lag een beetje open. Na van de schrik bekomen te zijn, ben ik verder gegaan, ik moest tenslotte nog 6 kilometer. Mijn hand deed wel een beetje zeer, maar ja dat was wel logisch, toch? Enfin, ik mijn training afgemaakt en toen ik klaar was wilde ik nietsvermoedend mijn arm strekken, maar dat ging niet meer. Ik had natuurlijk al die tijd mijn arm gebogen gehad, dus niet opgemerkt dat strekken heel veel pijn deed. Om een lang verhaal kort te maken... 's middags hield ik het niet meer van de pijn, dus foto's laten maken. En wat bleek, mijn elleboogkopje is gebroken. Met een mooi woord een radiuskopfractuur. Eigenlijk is het het kopje op je onderarmbot, maar dat hoort weer bij je ellebooggewricht. Door de klap op mijn hand is het zeg maar door gedreund naar mijn elleboog en daar zei die: "knak"
Ik zit nu dus al bijna een week in een drukverband en mitella. De ergste pijn is nu weg, maar zodra ik mijn arm een beetje gebruik, voel ik gelijk de pijn weer opkomen. Maar ja, afgezien van het feit dat het totaal onhandig is, moeder zijn met 1 arm, gaat mijn training voor de halve marathon compleet de mist in. Ik heb me er al bij neergelegd dat het niet meer gaat lukken en hoop dan maar de 10 km te lopen op 5 februari. Er komen vast nog wel meer halve marathons voorbij.

Was dit hem nou?

Vanochtend weer heerlijk wezen hardlopen. Het gaat goed met de training voor de halve marathon. De lange duurlopen zijn heerlijk en de tempo lopen lijken steeds makkelijker te gaan. Vandaag stond 15 kilometer op het programma. Voor het eerst dat ik deze afstand loop. Het heeft wel iets spannends, want elke keer ga ik weer iets verder en bereik ik weer een afstand die ik nog nooit eerder heb afgelegd. En 15 kilometer klinkt wel als serieuze business. De eerste 9 kilometer liep ik met mijn hardloopmaatje Marloes, die echt de laatste tijd enorme vooruitgang boekt. Ze is in april begonnen met hardlopen en is helemaal bij nul begonnen. Eerst 1 minuut lopen, 1 minuut wandelen en zo langzaam aan opgebouwd. In september liep ze haar eerste hardloopevenement, de Goudse Singelloop. Ze liep de 7 kilometer! En dat in 5 maanden tijd! Dat had ze de eerste weken echt niet kunnen bedenken. We lopen met nog 2 moeders van school op de dinsdag avond en sinds een paar weken loopt ze de zondagochtend met mij mee, de Reeuwijkse plassen rond (we nemen altijd 2 plassen) Vorige week liep ze voor het eerst 10 kilometer! Ze was enorm euforisch na afloop. Zo leuk om te zien en mee te maken.
Maar goed vandaag gingen we dus weer lopen en ik loop altijd nog "even" verder nadat Marloes naar huis gaat. Vandaag moest ik dus nog 6 kilometer erachteraan plakken. Het ging helemaal lekker . Ik liep zelfs redelijk op tempo en tot de 14 km ging het super en toen ineens......BAM, het was alsof ik tegen een muur aan liep. De laatste kilometer was loodzwaar! Ik heb hem nog wel volgemaakt, maar vraag niet hoe.
En ineens vroeg ik me af: "Is dit nou de beruchte man met de hamer?" Ik liep ondertussen al ruim anderhalf uur en had ondertussen niets meer gegeten of gedronken. Wijze les voor de volgende keer: water meenemen en iets van een energie reep. Want na anderhalf uur hardlopen schijnt je koolhydraat voorraad wel een beetje op te zijn. Dus moet ik maar eens op zoek naar een goed systeem om water of sportdrank mee te nemen. Kijken of het dan beter gaat....

Een heerlijke 12 kilometer

Afgelopen zondag heb ik dus samen met mijn hardloopmaatje gelopen. We hebben in een rustig tempo gelopen en zij heeft voor het eerst ruim een uur aan een stuk gelopen. Wat neer kwam op 9 kilometer! We waren beide helemaal euforisch. Ik plakte er nog 3 kilometer achteraan en zo heb ik toch mijn 12 gelopen. Ik had nooit gedacht dat het ging lukken, maar het ging best makkelijk. Doordat we het tempo laag hielden (7.36min/km) hielden we het goed vol. Dit gaf mij wel het vertrouwen dat ik de training voor een halve marathon wel aankan. Ik heb voor het eerst 1,5 uur achter elkaar gelopen en het voelde zo goed.Toen mijn Ipod na het lopen aangaf dat ik precies 1000 calorieën verbrand had, liep ik helemaal de hele dag op wolken. Dat was ook wel fijn want in de loop van de dag merkte ik toch wel aan mijn benen (enkel) dat ik een flink stuk gelopen had.
Vanavond gaan we weer samen lopen. Niet zo ver natuurlijk (het is al donker) maar ik heb er weer zin in. Hopelijk gaat het weer zo lekker als zondag. Ik hou niet zo van 's avonds lopen, maar met kleine kinderen ontkom je er niet aan, omdat ik op de dag natuurlijk niet zomaar kan gaan lopen.

 

Kink in de kabel, een nieuw boek en nieuwe ronde, nieuwe kansen

Vol enthousiasme was ik begonnen aan mijn trainingsschema voor de halve marathon en na de eerste week werd ik ziek! Koorts, keelontsteking, ontstoken ogen, hoofdpijn oftewel gewoon hondsberoerd. Na een week ben ik redelijk opgeknapt, maar ben nog niet helemaal optimaal fit. Het heeft me dus een week van mijn training gekost, hoe moet ik dit nu weer inhalen?
Voor vandaag staat een comfortabele 12 kilometer op de planning, maar of ik dit al trek? Hij staat de komende 3 zondagen ook nog op het programma, dus op zich kan ik gewoon kijken hoe ver ik kom en het volgende week herkansen. Gisteren heb ik ook met mijn hardloopmaatje afgesproken om vandaag samen te lopen, wat wel goed is want je loopt dan wat langzamer dan alleen. En het tempo bij de training van vandaag staat weer op 7.51 minuten per kilometer (een pas op dat je niet omvalt tempo) dus dat komt goed uit. Alleen kan zij nog geen 12 kilometer volmaken (ik probeer haar over te halen om te gaan trainen voor een 10K wedstrijd, maar dat is nog niet gelukt), dus ik denk dat we samen 6 km gaan lopen en dan kijk ik wel hoeveel ik er dan nog alleen achter aan plak.

Ik ben gisteren begonnen in een nieuw boek. Er moeten bij mij namelijk nog wel wat kilootjes af. Nog steeds zwangerschapskilo's, maar aangezien mijn jongste al ruim 3 jaar oud is, wordt het toch echt wel eens tijd om ze kwijt te raken. Hardlopen is daar natuurlijk heel erg geschikt voor, alleen ben ik het type die denkt na een lekker stukje hardlopen dit te kunnen compenseren met iets lekkers. Ik heb 700 calorieën verbrand, dus kan ik best dat stuk taart hebben..... Tja, en dan kom je gelukkig niet aan, maar je valt ook niet echt af natuurlijk. Vandaar dit boek.

Ik ben er gisteren in begonnen en heb pas 1 hoofdstuk kunnen lezen en toen kon ik mijn ogen niet meer openhouden. Niet omdat het boek saai is (hoop ik) maar omdat ik gewoon nog niet helemaal in orde ben en last van mijn ogen heb. Dus 's avonds als de kinderen op bed liggen volg ik ook niet lang daarna. Maar wat ik in het eerste hoofdstuk heb gelezen heeft me wel weer geïnspireerd. Niet een mega light bulb moment, want eigenlijk weet je het allemaal wel, maar toch om het weer eens te lezen motiveert je wel weer.
Voor vandaag ga ik er dus weer heerlijk tegen aan, hoop ik. Ik begin weer met nieuwe frisse moed aan het schema en hoop snel weer terug op schema te zijn.

Trainen voor een halve marathon

Ja, ik ga het echt doen. Ik ben begonnen met een trainingsschema voor een halve marathon. Hoe ik 21.1 kilometer ga volbrengen weet ik nog niet, maar als ik mijn schema goed blijf volgen, moet het toch gaan lukken. Toen ik net begon met hardlopen dacht ik ook niet ooit een 10 kilometer te kunnen lopen en dat is uiteindelijk toch ook gelukt.En door het hier te melden wil ik mijn voornemen een echt doel maken. Het is niet meer vrijblijvend, nee, ik moet echt gaan trainen en doorzetten.

Maar goed vandaag stond op mijn schema een 8 kilometer loop. In dribbeltempo, oftewel rond de 9 minuten per kilometer! Nou ben ik helemaal geen snelle loper, maar 9 minuten per kilometer is bijna wandeltempo! Er stond nog bij als dit te snel is mag het ook langzamer! Nog langzamer, dan val ik om. Het trainingschema is van Asics, dus het zal echt wel goed zijn, maar ik heb toch maar iets sneller gelopen. De eerste 6 kilometer rond de 7.15 min/km en de laatste 2 kilometer rond de 7 minuten. En wat was het heerlijk. Ik heb genoten van het lopen en de rust om me heen (behalve dan de muziek van mijn Ipod)

Ik kwam dit shirt tegen op een site en misschien ga ik hem eens bestellen, als ik de halve heb gehaald. Jammer genoeg is het alleen in miles en niet in kilometers, maar de strekking blijft hetzelfde.